Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

τριαντάφυλλο


Από τους πιο γνωστούς ελληνικούς είναι αυτός της Ροδάνθης. Μιας νέας που ζούσε κάποτε στην παλιά Κόρινθο. Οι θεοί της είχαν χαρίσει σπάνια ομορφιά και σοφία. Συχνά οι σοφοί της πόλης συγκεντρώνονταν στο σπίτι της για να θαυμάσουν την ομορφιά και την εξυπνάδα της.

Μια μέρα η Ροδάνθη κάλεσε μερικούς φίλους στο σπίτι της για να περάσουν μαζί μερικές ευχάριστες ώρες τρώγοντας, πίνοντας και συζητώντας. 
Μα το κρασί που τους πρόσφερε ήταν άφθονο κι οι καλεσμένοι της μέθυσαν. 
Ένας για να την πειράξει της είπε ότι μια γυναίκα δεν μπορεί ποτέ να παραβγεί στην εξυπνάδα και τη σοφία με έναν άνδρα. 
Εκείνη του απάντησε ότι η σοφία δεν είναι προνόμιο των ανδρών. «Μην ξεχνάς την Αθηνά που ονομάστηκε θεά της σοφίας, ενώ κανένας από τους άνδρες θεούς δεν ονομάστηκε έτσι», του είπε.
Η απάντησή της εξαγρίωσε κάποιους από τους καλεσμένους της, οι οποίοι θεώρησαν ότι τα λόγια της ήταν προσβολή απέναντι στους θεούς. «Τέτοια προσβολή απέναντι στο μεγάλο Δία τιμωρείται μόνο με θάνατο!», φώναξε κάποιος.
Η Ροδάνθη αντιλήφθηκε ότι δεν υπήρχε τρόπος να ηρεμήσει τους φίλους της και επειδή φοβήθηκε για τη ζωή της, έτρεξε προς την πόρτα για να βγει από το σπίτι. 
Οι εξαγριωμένοι καλεσμένοι τινάχτηκαν από το τραπέζι κι έτρεξαν ξωπίσω της για να την προλάβουν. 
Απελπισμένη όρμησε μέσα στο ναό της Άρτεμης για να σωθεί. 
Ήλπιζε ότι οι διώκτες της θα σέβονταν τον ιερό χώρο και δε θα τολμούσαν να της κάνουν κακό. 
Τρομοκρατημένη ζάρωσε πάνω στο άγαλμα της θεάς, όμως εκείνοι δε δίστασαν καθόλου, το κρασί είχε θολώσει την κρίση τους. 
Ο πρώτος που πήγε να την αγγίξει έβγαλε μια κραυγή γεμάτη έκπληξη και πόνο. 
Η όμορφη νέα είχε εξαφανιστεί και στη θέση τις υπήρχε τώρα ένα φυτό με υπέροχα λουλούδια, αλλά με κλαδιά γεμάτα μυτερά αγκάθια.
Η θεά Άρτεμη μεταμόρφωσε τη Ροδάνθη σε λουλούδι για να τη σώσει από τη μανία των μεθυσμένων φίλων της και γέμισε τα κλαδιά με αγκάθια για να προστατεύεται από τους εχθρούς του.

Σε μια παραλλαγή του ίδιου μύθου, μνηστήρες πολιορκούν τη Ροδάνθη, η οποία όμως δεν επιθυμεί κανέναν. 
Νευριασμένη η θεά Άρτεμης, βλέποντας τη μανία των ανδρών, μεταμορφώνει τη Ροδάνθη σε τριανταφυλλιά και τους μνηστήρες σε αγκάθια.

Ένας άλλος εξίσου γνωστός μύθος λέει ότι το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε από την θεά των λουλουδιών και της βλάστησης την Χλωρίδα. 
Μια μέρα η Χλωρίδα βρήκε το άψυχο σώμα μιας νύμφης στο δάσος και το μεταμόρφωσε σε λουλούδι. 
Κάλεσε τότε την Αφροδίτη, τη θεά της αγάπης και της ομορφιάς, και τον Διόνυσο, το θεό του κρασιού.
 Η Αφροδίτη χάρισε στο λουλούδι ομορφιά και ο Διόνυσος το νέκταρ για γλυκιά ευωδιά. Ο Ζέφυρος, ο θεός του ανέμου, φύσηξε μακριά τα σύννεφα και έτσι ο Απόλλωνας, ο θεός του Ήλιου, μπόρεσε να λάμψει και να κάνει το λουλούδι να ανθίσει. Επίσης, αναφέρεται ότι ο Άρης, ο θεός του πολέμου, χάρισε στο λουλούδι τα αγκάθια, για να προστατεύει την ομορφιά του. Έτσι έγινε το τριαντάφυλλο και στέφθηκε "Βασιλιάς των λουλουδιών".
           
Λέγεται επίσης ότι η Αφροδίτη έδωσε το ρόδο στον υιό της, Έρωτα. Ο Έρωτας το έδωσε στον Αρποκράτη6, θεό της ησυχίας και της μυστικότητας, για να τον πείσει να κρατήσει μυστικές τις ερωτικές ατασθαλίες της μητέρας του.

Έχει γραφτεί επίσης ότι η Κυβέλη δημιούργησε το τριαντάφυλλο για να εκδικηθεί την Αφροδίτη μειώνοντας έτσι την ομορφιά της.

Ένας άλλος μύθος λέει ότι το ρόδο γεννήθηκε από ένα χαμόγελο του Έρωτα, ενώ σύμφωνα με άλλον, έπεσε από τα μαλλιά της Αύρας ενώ αυτή χτενιζόταν. Επίσης, ότι γεννήθηκε μαζί με την Αφροδίτη, από τον αφρό της θάλασσας, καλύπτοντας το σώμα της γύρω γύρω.

Μια παλιά ιστορία λέει ότι στον κήπο της Εδέμ τα ρόδα δεν είχαν αγκάθια. Αυτά εμφανίστηκαν μετά το προπατορικό αμάρτημα. Ένας άλλος χριστιανικός θρύλος λέει ότι δημιουργήθηκαν όταν το αίμα του Ιησού πότισε το έδαφος κάτω από το σταυρό του μαρτυρίου. 

Ένας ωραίος μύθος της αρχαιότητας λέει πως κάποτε οι Θεοί διασκέδαζαν στον ουρανό και έπιναν το αγαπημένο ποτό τους, το νέκταρ. 
Κάποια στιγμή ο Έρως, συνοδός μόνιμος της θεάς της ομορφιάς, Αφροδίτης, ακούμπησε με το φτερό του τον κρατήρα των Θεών. 
Το νέκταρ κύλησε από τον ουρανό και έπεσε στη γη... Εκεί που έπεσε φύτρωσε το κόκκινο ρόδο.
Όσο για το κόκκινο χρώμα των ρόδων γνωστότερος είναι ο παρακάτω μύθος. 
Ο Άδωνης, ο νέος που αγαπούσε τόσο η θεά Αφροδίτη, τραυματίστηκε μια μέρα θανάσιμα από τον Άρη, το θεό του πολέμου, ο οποίος είχε μεταμορφωθεί σε κάπρο. 
Η όμορφη θεά έτρεξε κοντά στο νέο να τον γλιτώσει, μα πάνω στη βιασύνη της πάτησε ένα φυτό που είχε αρκετά αγκάθια. 
Το γυμνό της πόδι σχίστηκε και στη γη έτρεξε αρκετό αίμα, το οποίο όμως πότισε τις ρίζες του φυτού. Τα λουλούδια τότε άρχισαν να παίρνουν κόκκινο χρώμα.




Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ

Άδωνις Αγαύη Αλθαία Αμυγδαλιά Ανεμώνη Αστράκι Αχιλλέα Δάφνη Έλατο Ελλέβορος Ίριδα Κενταύρια Κρόκος Κυπαρίσσι Νάρκισσος Ορχιδέα Παιώνια Τριαντάφυλλο Υάκινθος

Άδωνις- Αγριοπαπαρούνα.
Θα ήταν παράληψη αν δεν αναφέραμε ότι υπάρχει και λουλούδι με το όνομα Άδωνις το οποίο μάλιστα έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες. 
Είναι πάντως προφανές ότι το λουλούδι που αναφέρει ο μύθος είναι η γνωστή σε όλους μας παπαρούνα των λιβαδιών με το υπέροχο κόκκινο χρώμα (Το αίμα του Άδωνι)

Αγαύη-Αμάραντος, Αθάνατος. 
Η λέξη αγαύη σημαίνει θαυμαστή ή ευγενικής καταγωγής. 
Το φυτό της Αγαύης ήρθε στην Ελλάδα από το Μεξικό. 
Ωστόσο το όνομά του είναι ελληνικό και πιθανώς του αποδόθηκε επειδή η Ελληνίδα Αγαύη για την οποία θα μιλήσουμε παρακάτω ήταν και μια από τις δευτερεύουσες θεές του φεγγαριού, και αυτό σήμαινε πως ότι ήταν μια όψη της αρχαίας Μητέρας γης της Μεσογείου που θυμίζει το έδαφος του Jalisco του Μεξικό. 
Η Αγαύη ήταν κόρη του βασιλιά της Θήβας Κάδμου και αδερφή της Σεμέλης της μητέρας του Διόνυσου. Όταν η Σεμέλη κεραυνοβολήθηκε από τον Δία τον εραστή της, η Αγαύη διέδωσε πως ο Δίας τιμώρησε την αδερφή της γιατί τον συκοφάντησε. 
Αργότερα ο Διόνυσος εκδικήθηκε για την μητέρα του και επέβαλε βαριά τιμωρία στην Αγαύη.
 Όταν ο Διόνυσος επέστρεψε στη Θήβα, όπου βασίλευε τότε ο Πενθέας ο γιος της Αγαύης, διέταξε όλες τις γυναίκες της πόλης να να πάνε στο βουνό Κιθαιρώνα, για να τελέσουν τα μυστήριά του. 
Ο Πενθέας που δεν συμφωνούσε με την εισαγωγή της λατρείας, προσπάθησε να κατασκοπεύσει τις Βάκχες. Η μητέρα του τον αντιλήφθηκε, τον πήρε για άγριο ζώο και μέσα στην μανία της τον κατασπάραξε διαμελίζοντάς τον

Αλθαία-Δεντρομολόχα 
Ο μύθος που ακολουθεί δεν έχει καμιά σύνδεση με το φυτό Αλθαία εκτός του ονόματος. 
Η Αλθαία ήταν γυναίκα του Οινέα, του βασιλιά της Καλυδώνας και μητέρα της Δηιάνειρας και του Μελέαγρου. 
Όταν ο γιος της έγινε εφτά ημερών, οι Μοίρες οι θεές του πεπρωμένου, ήρθαν την βρήκαν και της είπαν πως το παιδί της θα πέθαινε, αν ο δαυλός που έκαιγε τότε επάνω στην εστία καιγόταν ολόκληρος. 
Αμέσως η Αλθαία πήρε το δαυλό, τον έσβησε και τον έκρυψε μέσα σε μια κασέλα. 
Ο Μελέαγρος μεγάλωσε και έγινε διάσημος ήρωας. 
Στη διάρκεια όμως του κυνηγιού του κάπρου της Καλυδώνας Ο Μελέαγρος σκότωσε κατά τύχη τους θείους του τα αδέρφια της Αλθαίας. 
Εκείνη γεμάτη οργή έριξε τότε στη φωτιά το δαυλό, από τον οποίο κρεμόταν η ζωή του γιου της. 
Ο Μελέαγρος πέθανε αμέσως. 
Η Αλθαία από απελπισία κρεμάστηκε.

Αμυγδαλιά-Μυγδαλιά
Η ελληνική μυθολογία μας μιλά για μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Φυλλίς, και που ήταν θυγατέρα ενός βασιλιά της Θράκης. 
Αυτή ερωτεύτηκε τον γιο του Θησέα τον Δημοφώντα. 
Ο νέος αυτός βρέθηκε στα μέρη της καθώς επέστρεφε με το καράβι του από την Τροία και ο βασιλιάς του έδωσε ένα μέρος του βασιλείου του και την θυγατέρα του για γυναίκα.
Μετά από κάποιο διάστημα ο Δημοφών νοστάλγησε την πατρίδα του την Αθήνα τόσο πολύ που ζήτησε να πάει εκεί για λίγο διάστημα. 
Η Φυλλίς συμφώνησε αφού της υποσχέθηκε ότι θα γύριζε πίσω σύντομα και έτσι εκείνος μπήκε στο καράβι του και απέπλευσε. 
Η Φυλλίς έμεινε εγκαταλειμμένη περιμένοντας τον εκλεκτό της καρδιάς της, στον τόπο της τελετής του γάμου της.
 Η Φυλλίς περίμενε για χρόνια την επιστροφή του, αλλά τελικά πέθανε από μαρασμό. Οι θεοί, από οίκτο, μεταμόρφωσαν την Φυλλίδα σε δέντρο, σε αμυγδαλιά, η οποία έγινε σύμβολο της ελπίδας. Όταν ο περιπλανώμενος, γεμάτος τύψεις, Δημοφών επέστρεψε, βρήκε τη Φυλλίδα σαν ένα γυμνό δέντρο χωρίς φύλλα και άνθη. Απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε από λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί από το θάνατο.

Ανεμώνη-Ανεμολούλουδο
Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνι και της Αφροδίτης. 
Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν ύμνους σ' αυτόν τον έρωτα.
 Εμείς θα αναφερθούμε στο σημείο εκείνο του μύθου που έχει σχέση με το λουλούδι. 
Σύμφωνα με το μύθο λοιπόν ο Άδωνις βγήκε για κυνήγι στο δάσος. 
Εκεί όμως τον παραφύλαγε ο θεός Άρης ο προηγούμενος εραστής της Αφροδίτης που ζήλευε τον Άδωνι αφού η Αφροδίτη τον παράτησε για τα μάτια του ωραίου νέου. 
Ο Άρης μεταμορφώθηκε σε άγριο κάπρο, επιτέθηκε στον Άδωνι και τον πλήγωσε θανάσιμα.
 Η Αφροδίτη άκουσε τα βογκητά του Άδωνι και έσπευσε να τον βρει. 
Όμως ήταν πια αργά. Απαρηγόρητη η Αφροδίτη πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του αγαπημένου της και όπως λέγεται ράντισε με νέκταρ την πληγή.
 Και από το μείγμα που έκαναν το νέκταρ με το αίμα ξεπήδησε ένα όμορφο λουλούδι. 
Μόνο που η ζωή αυτού του λουλουδιού κρατάει λίγο.
 Όταν ο άνεμος φυσάει κάνει τα μπουμπούκια του φυτού να ανθίσουν και ύστερα ένα άλλο ανεμοφύσημα παρασέρνει τα πέταλα μακριά. 
Έτσι το λουλούδι αυτό ονομάστηκε ανεμώνη ή ανεμολούλουδο επειδή ο άνεμος βοηθάει την ανθοφορία του αλλά και την παρακμή του.

Άστερ-Αστράκι 
Λέγεται ότι αυτό το είδος λουλουδιού ξεκίνησε να φυτρώνει από τα δάκρυα της Αστερέας της θεάς του έναστρου ουρανού, όταν αυτή έκλαιγε επειδή δεν έβλεπε καθόλου άστρα όταν κοίταζε κάτω στη γη.

Αχιλλέα-Χιλιολούλουδο 
Πήρε το όνομά της από τον ομηρικό ήρωα Αχιλλέα, ο οποίος όπως λέγεται έδινε αυτό το φυτό στους στρατιώτες του, τους θρυλικούς Μυρμιδόνες για να τους βοηθήσει να σταματήσουν το αίμα που έτρεχε από τις πληγές τους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου. 
Νεότερες δοκιμές στο φυτό απέδειξαν ότι περιέχει χημικά συστατικά που το κάνουν χρήσιμο ως αιμοστατικό.

Δάφνη-Δάφνη του Απόλλωνα
Η Δάφνη ήταν μια νεαρή όμορφη νύμφη, κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού. 
Ήταν κυνηγός και είχε αφιερώσει τη ζωή της στην Άρτεμη τη θεά του κυνηγιού. 
Όπως η θεά έτσι και αυτή αρνιόταν να παντρευτεί.
 Την περιτριγύριζαν πολλοί θαυμαστές αλλά αυτή τους απέρριπτε όλους, ακόμα και τον ισχυρό γιο του Δία τον Απόλλωνα. 
Ο Απόλλωνας ερωτεύθηκε την Δάφνη και όταν αυτή αρνήθηκε τις προτάσεις του την κυνήγησε ανάμεσα στα δέντρα.
 Η Δάφνη φοβήθηκε και προσευχήθηκε στον πατέρα της να την βοηθήσει. 
Τότε λοιπόν ο πατέρας της της είπε ότι θα την προστάτευε μεταμορφώνοντάς την σε δέντρο που θα ρίζωνε στην όχθη του ποταμού του, (την γνωστή μας δάφνη).
Όταν ο Απόλλωνας ήρθε ψάχνοντας τη Δάφνη, ο πατέρας της του είπε ότι μεταμορφώθηκε σε δέντρο. 
Ο Απόλλωνας τότε έκοψε μερικά κλαδιά και έπλεξε ένα στεφάνι σε ανάμνηση της ομορφιάς της και του έρωτά του για αυτήν. 
Ο Απόλλωνας έκανε τη δάφνη ιερό του φυτό. 
Καθιέρωσε την απονομή δάφνινου στεφανιού στους πρωταθλητές και σε σε όσους υπερείχαν σε διάφορα επίπεδα. 
Στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες όλοι οι νικητές στεφανώνονταν με δάφνινο στεφάνι.

Έλατο-Ελάτι. 
Στις μέρες μας το γνωρίζουμε σαν το ιδανικότερο χριστουγεννιάτικο δέντρο. 
Τι αναφέρουν όμως οι αρχαίοι ελληνικοί μύθοι για το έλατο;
Το έλατο ονομαζόταν από τους αρχαίους Έλληνες Πίτυς όπως και το πεύκο, και ήταν το ιερό δέντρο του θεού Πάνα. 
Αυτός είχε κάποτε ερωτευθεί την νύμφη Πίτυ που άρεσε και στον Βοριά.
 Η Πίτυς προτίμησε τον Πάνα που έκανε λιγότερο θόρυβο, κι ο Βοριάς για να την εκδικηθεί την φύσηξε και την γκρέμισε κάτω από ένα βράχο. 
Εκεί την βρήκε ξεψυχισμένη ο Πάνας και την μεταμόρφωσε στο ιερό του δέντρο έλατο. 
Από τότε η νύμφη έκλαιγε κάθε φορά που φυσούσε ο βοριάς και τα δάκρυά της είναι οι σταγόνες ρετσινιού που στάζουν κάθε φθινόπωρο από τα κουκουνάρια του έλατου.

Ελλέβορος-Το ρόδο των Χριστουγέννων. 
Στην ελληνική μυθολογία ο Μελάμπους ο μεγάλος μάντης και θεραπευτής χρησιμοποίησε αυτό το φυτό σαν βότανο για να θεραπεύσει την τρέλα των θυγατέρων του βασιλιά του Άργους Πρόετου, όπως και άλλων γυναικών, που είχαν χάσει τα μυαλά τους και περιπλανιόνταν σκορπισμένες ανάμεσα στα βουνά και στην έρημο της Τύρινθας νομίζοντας ότι είναι αγελάδες. 
Ο Μελάμπους και ο αδερφός του ο Βίας κέρδισαν μια περιουσία (τα δύο τρίτα από το βασίλειο του βασιλιά Πρόετου) αφού παντρεύτηκαν τις θεραπευμένες πριγκίπισσες. 

Ίρις-Ίριδα
Αυτή η πληροφορία δεν είναι ακριβώς ένας μύθος αλλά την παραθέτουμε γιατί έχει συμβολικό περιεχόμενο. Το λουλούδι Ίρις πήρε το όνομα του από την αρχαία θεά Ίριδα, την θεά του ουράνιου τόξου.
 Η Ίρις ήταν επίσης και αγγελιοφόρος των θεών κυρίως του Δία και της Ήρας.
 Μετέφερε μηνύματα από το "μάτι του ουρανού" στη γη με την καμπύλη του ουράνιου τόξου. 
Η λέξη ίρις σημαίνει "μάτι του ουρανού". Ήταν το όνομα πού δόθηκε στη θεά , στο λουλούδι και στην κόρη των ματιών μας. 
Αυτό σημαίνει ότι καθένας από μας κουβαλάει μαζί του ένα κομμάτι ουρανού.

Κενταύρια-Χειρωνιάς 
Λέγεται ότι αυτό το είδος λουλουδιού πήρε το όνομα του από τον σοφό Κένταυρο Χείρωνα, δάσκαλο του Ασκληπιού του Αχιλλέα του Ιάσονα αλλά και του Απόλλωνα. 
Στην τιτανομαχία ο Χείρωνας ήταν με το μέρος του Ηρακλής στη μάχη του εναντίον των κενταύρων. 
Ο Ηρακλής όμως τον πλήγωσε κατά λάθος στο πόδι με ένα βέλος ποτισμένο στο δηλητήριο της Λερναίας Ύδρας. 
Ο Χείρωνας τότε χρησιμοποίησε το φυτό της κενταύριας σαν βότανο για να γιατρέψει την πληγή του.

Κρόκος-Ζαφορά
Ο Κρόκος ήταν φίλος του θεού Ερμή. Μια μέρα και ενώ οι δύο φίλοι έπαιζαν, ο Ερμής χτύπησε κατά λάθος τον Κρόκο στο κεφάλι και τον σκότωσε. 
Στον τόπο του συμβάντος φύτρωσε ένα λουλούδι. 
Τρεις σταγόνες από το αίμα του άτυχου νέου που έπεσαν στο κέντρο του λουλουδιού έδωσαν τα στίγματα του φυτού που από τότε πήρε το όνομα κρόκος. 
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή ο Κρόκος ήταν ένας νεαρός, που εξαιτίας ενός άτυχου έρωτα για τη Νύμφη Σμίλακα μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό. 
Ταυτόχρονα η Σμίλαξ έγινε το ομώνυμο αναρριχητικό φυτό(Σμίλαξ Ασπίρα-Ουρβιά).

Κυπαρίσσι-Κυπάρισσος 
Σύμφωνα με τη μυθική παράδοση ο Κυπάρισσος ήταν ένας όμορφος νέος από την Κέα, γιος του Τήλεφου και εγγονός του Ηρακλή. Ήταν αγαπημένος του Απόλλωνα αλλά και του Ζέφυρου. Αγαπημένο του σύντροφο είχε ένα εξημερωμένο ιερό ελάφι. 
Αλλά κάποια καλοκαιρινή μέρα ενώ το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο, ο Κυπάρισσος το σκότωσε από απροσεξία με ένα ακόντιο. 
Ο νέος γεμάτος απελπισία, θέλησε να πεθάνει. 
Ζήτησε από τον ουρανό τη χάρη να κυλούν τα δάκρυα του αιώνια.
 Οι θεοί τον μετέτρεψαν σε κυπαρίσσι, το δέντρο της θλίψης. 
Από τότε το κυπαρίσσι θεωρείται σαν πένθιμο δέντρο και φυτεύεται μέχρι σήμερα στα νεκροταφεία.


Νάρκισσος-Νάρκισσος Μανουσάκι
Ίσως ο πιο κατάλληλος τρόπος να αποδώσει κανείς την ομορφιά του λουλουδιού νάρκισσος είναι αυτός ο αρχαιοελληνικός μύθος. 
Ο Νάρκισσος ήταν ένας εξαιρετικά όμορφος νέος.
 Η μητέρα του, του είχε πει ότι θα παραμείνει έτσι σ΄ όλη του τη ζωή αν δεν δίνει σημασία στην ομορφιά του. 
Ο Νάρκισσος αποφάσισε να δει την αντανάκλασή του στα νερά μιας πηγής.
 Γοητεύτηκε τόσο από την ομορφιά του πού έμεινε εκεί ακίνητος θαυμάζοντας τον εαυτό του μέχρι που μαράζωσε και πέθανε στις όχθες της πηγής. 
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, νόμισε πως η αντανάκλαση του ήταν η νύμφη που έμενε εκεί. Πήδησε στο νερό για να την πιάσει και πνίγηκε. 
Το λουλούδι νάρκισσος υποτίθεται ότι φύτρωσε σε εκείνο το σημείο.

Ορχιδέα- Όρχις, σαλέπι, σερνικοβότανο. 
Στην ελληνική μυθολογία, ο Όρχις ήταν γιος μιας νύμφης και ενός σάτυρου. 
Κατά την διάρκεια των εορτών προς τιμή του Βάκχου, διέπραξε ιεροσυλία, επιχειρώντας να βιάσει μια ιέρεια. 
Η τιμωρία του ήταν να κατασπαραχθεί από άγρια θηρία και να μεταμορφωθεί σε ένα αδύνατο και σεμνό φυτόΟ Θέοφραστος ήταν ο πρώτος από τους αρχαίους συγγραφείς που αναφέρθηκε στις ορχιδέες. 
Ήταν αυτός που τους έδωσε την ονομασία Όρχις επιστημονικά, ορμώμενος από τον μύθο του Όρχι και αντανακλώντας την ομοιότητά της διπλοκόνδυλης ρίζας τους με τα ανδρικά γεννητικά όργανα, αυτά που ήταν αιτία της περιπέτειας του γέρου Όρχι. 
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι μπορούσαν να ελέγξουν το φύλο των αγέννητων παιδιών τους τρώγοντας κονδύλους ορχιδέας.
 Αν ο πατέρας έτρωγε μεγάλους νεαρούς κονδύλους το παιδί θα ήταν αρσενικό, αν η μητέρα έτρωγε μικρούς κονδύλους το παιδί θα γεννιόταν θηλυκό.

Παιώνια-Φυτό της θεραπείας. 
Πιστεύεται ότι η παιώνια πήρε το όνομα της από τον Παίωνα ή Παιάνα που φαίνεται ότι ήταν μια θεότητα της θεραπείας αφού είχε θεραπεύσει τον Άδη και τον Άρη από τραύματα.
 Ο μύθος που έχει σχέση με το λουλούδι λέει πως ο Παίων ήταν μαθητής του Ασκληπιού, του θεού της υγείας και της ιατρικής. 
Κάποτε, η Λητώ (μητέρα του Απόλλωνα και θεά της γονιμότητας), του δίδαξε πως να αποκτήσει μια μαγική ρίζα που φύτρωνε στον Όλυμπο η οποία απάλυνε τον πόνο των γυναικών κατά τον τοκετό. 
Ο Ασκληπιός ζήλεψε και αποπειράθηκε να σκοτώσει το μαθητή του. 


Ο Δίας έσωσε τον Παίωνα από την οργή του Ασκληπιού μεταμορφώνοντάς τον στο λουλούδι της παιώνιας.
 Πάντως οι σπόροι της παιώνιας χρησιμοποιούνταν για τις έγκυες γυναίκες στην αρχαιότητα.

Τριαντάφυλλο-Ρόδο
Υπάρχουν πολλές ιστορίες για το τριαντάφυλλο. 
Στην Ελληνική μυθολογία το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε από την θεά των λουλουδιών και της βλάστησης την Χλωρίδα. 
Αυτή μια μέρα βρήκε το άψυχο σώμα μιας νύμφης στο δάσος και το μεταμόρφωσε σε λουλούδι. Κάλεσε τότε την Αφροδίτη τη θεά της αγάπης και το Διόνυσο το θεό του κρασιού. 
Η Αφροδίτη χάρισε στο λουλούδι ομορφιά και ο Διόνυσος πρόσθεσε νέκταρ για να του δώσει γλυκιά ευωδιά.
 Ο Ζέφυρος ο θεός του ανέμου φύσηξε μακριά τα σύννεφα και έτσι ο Απόλλωνας ο θεός του Ήλιου μπόρεσε να λάμψει και να κάνει το λουλούδι να ανθίσει.
 Έτσι το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε και στέφθηκε "Βασιλιάς των λουλουδιών".


Υάκινθος-Υάκινθος Ζουμπούλι
Ο Υάκινθος ήταν ένας όμορφος νέος από τη Σπάρτη. 
Ο Υάκινθος ήταν σύντροφος του Απόλλωνα, θεού του ήλιου και του Ζέφυρου, θεού του ανέμου. Οι δύο θεοί συναγωνίζονταν ποιος θα κερδίσει την εύνοια του όμορφου νέου. 
Μια μέρα καθώς ο Απόλλωνας μάθαινε στο Υάκινθο δισκοβολία, του ξέφυγε ο δίσκος και χτύπησε τον άτυχο νέο σκοτώνοντάς τον. 
Από το αίμα του του νέου ο Απόλλωνας έπλασε ένα λουλούδι που στο άνθισμά του κάθε του πέταλο έμοιαζε να έχει γραφτεί μια θρηνητική κραυγή ("ΑΙ" δηλαδή γοή στην αρχαιοελληνική γλώσσα). 
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Ζέφυρος ζηλεύοντας επειδή ο νεαρός προτιμούσε την παρέα του Απόλλωνα φύσηξε πάνω στο δίσκο κατευθύνοντας τον να χτυπήσει τον Υάκινθο.
Η αλήθεια είναι πως ο υάκινθος του μύθου δεν ήταν πιθανά το γνωστό μας σήμερα λουλούδι, γατί το είδος δεν είναι ενδημικό της Ελλάδας. 
Στην πραγματικότητα, ο μύθος μπορεί να μην είναι καν η σωστή πηγή της λέξης "υάκινθος". 
Ίχνη της λέξης συναντιόνται στην βαθιά αρχαιότητα σε μια μη Ελληνική διάλεκτο που ομιλούνταν πριν από 4000 περίπου χρόνια, την "θρακοπελασγιακή".

ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ: ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ

Κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του όπως μας δείχνει το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ και η ίδια η φύση μας δίνει τις απαντήσεις. Σύμφωνα με το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ τα φυτά μπορούν να διορθώσουν ατέλειες ή να μειώσουν την αρνητική ενέργεια που υπάρχει σε συγκεκριμένα μέρη του χώρου που ζούμε και κινούμαστε.

Έτσι 
αντί να αλλάξουμε δομή και κατευθύνσεις στους χώρους μας, να γκρεμίζουμε ή να χτίζουμε τοίχους και ταβάνια, μπορούμε σύμφωνα με το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ να βάλουμε το σωστό φυτό στον κατάλληλο χώρο, που θα διορθώσει το λάθος και θα βελτιώσει την ενέργεια στο συγκεκριμένο σπίτι, μαγαζί, κήπο ή δωμάτιο.
Προκειμένου να διορθώσουμε σημαντικά προβλήματα στους χώρους του σπιτιού μας χρησιμοποιώντας τη θετική ενέργεια των φυτών ακολουθώντας σε κάθε μία περίπτωση τα εξής:

Τί κάνουμε όταν έχουμε γωνίες που προεξέχουν; 
Μπορείτε να ηρεμήσετε το κοφτερό τσι με θαμνώδη ή αναρριχώμενα φυτά μπροστά από τις γωνίες αυτές όπως ο Κισσός, η Αράχνη, η Ορχιδέα και η Τουλίπα.

Ακόμα πιο αποτελεσματικά είναι τα φυτά με στρογγυλό και πυκνό φύλλωμα όπως το 
Κρινάκι, η Κρασούλα, η Τουλίπα, οι Μαργαρίτες, τα Κυκλάμινα και οι Μπιγκόνιες.

Τί κάνουμε όταν έχουμε έντονη δραστηριοποίηση σ’ ένα συγκεκριμένο χώρο;
Το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ μας λέει πως όταν υπάρχει έντονη δραστηριοποίηση σε ένα χώρο, υπάρχει δηλαδή πολύ ενέργεια γιανγκ όπου ενοχλεί, το Κρινάκι και η ενίσχυση της Βόρεια κατεύθυνσης του χώρου αυτού είναι ότι πρέπει για να ηρεμήσετε τον χώρο αυτόν.

Τα φυτά που ταιριάζουν στον Βορά και προσθέτουν ηρεμία είναι 
ο Κισσός, η Αράχνη, η Ορχιδέα, η Τουλίπα και οι Μαργαρίτες.

Τί κάνουμε όταν έχουμε πολύ ενέργεια γιν σ’ ένα συγκεκριμένο χώρο;
Αν σ’ ένα δωμάτιο υπάρχει πολύ γιν ενέργεια τσι
, όπου τα πάντα είναι χαλαρά και οι ρυθμοί είναι αρκετά αργοί, ή ανάμεσα σε εσωτερικές γωνίες, καλό θα ήταν να τοποθετήσετε φυτά γιανγκ όπου σχετίζονται με την ενέργεια της Φωτιάς, με μακριά, κοφτερά και μυτερά φύλλα.

Δηλαδή φυτά όπως 
ο Φοίνικας, η Αφρικάνικη Βιολέτα, το Αλεξανδρινο, η Δράκαινα, και η Μπιγκόνια.

Τί μπορούμε να κάνουμε όταν έχουμε κεκλιμένα ταβάνια και σοφίτες, ή ακόμα και μπροστά από κολόνες και βιβλιοθήκες γεμάτες βιβλία;
Η ενέργεια σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι γεμάτη από δηλητηριώδη βέλη που έρχονται κατά πάνω μας κάθε φορά που καθόμαστε στο συγκεκριμένο χώρο, μπορούμε να προσθέσουμε φυτά με κοφτερά ή μυτερά φύλλα με ανοδική ανάπτυξη, όπου συνδυάζει τις ενέργειες τσι της Φωτιάς και του Δέντρου, όπως η Δράκαινα.

Χρήσιμα είναι και όλα τα 
φυτά με πυκνό φύλλωμα. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν θα πρέπει να τα έχουμε στην κρεβατοκάμαρά μας που χρειάζεται γιν, ήρεμη ενέργεια για να κοιμηθούμε.

Τί κάνουμε όταν έχουμε συσκευές που λειτουργούν με ρεύμα; 
Το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ μας υποδεικνύει πως οι συσκευές που λειτουργούν με ρεύμα δημιουργούν ηλεκτρομαγνητικά πεδία, τα οποία παρεμβάλουν και παρεμποδίζουν τη δική μας ενέργεια. Ταφυτά με πλούσιο φύλλωμα μπορούν να βοηθήσουν και να μετριάσουν σημαντικά όλες αυτές τις παρενέργειες.

Ιδανική λύση είναι ο 
Κρίνος ή Κρινάκι, όπου μπορεί να αντισταθμίσει αποτελεσματικά όλη αυτή την αρνητική ενέργεια του ηλεκτρισμού.

Τί κάνουμε όταν υπάρχουν μακριοί διάδρομοι; Εκεί η ενέργεια τσι χάνεται προχωρώντας αδιάκοπα δίχως να μπορεί να σταθεί, τα θαμνώδη φυτά όπως ο Κισσός, η Αράχνη, η Ορχιδέα, η Τουλίπα και οι Μαργαρίτες και στις δυο πλευρές του διαδρόμου είναι μια λύση προκειμένου να επιβραδύνετε την ενέργεια τσι.

Τί κάνουμε όταν θέλουμε να νιώσουμε περισσότερη ασφάλεια στο χώρο μας; 
Αν θέλουμε να αισθανόμαστε περισσότερη ασφάλεια
 όταν αφήνουμε το βράδυ τα παράθυρα ανοιχτά, ή ο φράκτης του σπιτιού μας δεν είναι και τόσο ψηλός και φοβόμαστε πως μπορεί κάποιος διαρρήκτης να μπει μέσα στο σπίτι, η λύση είναι οι κάκτοι. Τοποθετώντας διάφορα είδη κάκτων κοντά στα παράθυρα, στους φράκτες, στα μπαλκόνια και στις πόρτες μας, ενισχύουμε την ασφάλεια του χώρου μας και αποθαρρύνουμε έτσι τους κλέφτες να εισβάλλουν στο χώρο μας.
Προσοχή, δεν θα πρέπει να το παρακάνετε και διώξετε μαζί και τους φίλους, την οικογένεια ή τους πελάτες σας. Τοποθετήστε λίγα και καλά σε κρίσιμα σημεία. 
Τί μπορούμε να κάνουμε με τη φυσική ενέργεια που χάνεται κατά τον ύπνο;



Η φυσική ενέργεια που απορροφάται
 κατά τη διάρκεια του ύπνου στα υπνοδωμάτια θα πρέπει με κάποιο τρόπο να αποκατασταθεί. Σ’ αυτό μπορούν να βοηθήσουν όλα τα φυτά με φουντωτό φύλλωμα που δημιουργούν ήρεμη γιν ατμόσφαιρα.

Όπως 
η Τουλίπα, ο Κισσός, η Αράχνη, η Ορχιδέα και οι Μαργαρίτες.

Τί μπορούμε να κάνουμε για να ενισχύσουμε την ενέργεια της κουζίνας;
Στην κουζίνα
, τα ψηλά φυτά προσθέτουν την ενέργεια τσι του Δέντρου που βρίσκεται σε αρμονία με την ενέργεια τσι του Νερού που αντιπροσωπεύει τον νεροχύτη, και της Φωτιάς που αντιπροσωπεύει την ηλεκτρική κουζίνα. Επιπλέον τα φυτά όπως μία Δράκαινα ή ένας Υάκινθοςπροσθέτουν φυσική ζωντανή ενέργεια στην προετοιμασία του φαγητού και στους χώρους φύλαξης των τροφίμων.

Τα φυτά με πλούσιο πράσινο φύλλωμα όπως η 
Φτέρη ταιριάζουν επίσης σ’ αυτόν τον χώρο.

Τί μπορούμε να κάνουμε για να μετριάσουμε την πολύ υγρασία στο μπάνιο;
Στα μπάνια
 όπου υπάρχει πρόβλημα με την ενέργεια καταλαγιάζει και είναι ιδιαίτερα αυξημένη η γιν ενέργεια τσι, μπορούμε να κινητοποιούμε την κίνησή της με ψηλά φυτά που αυξάνουν την ενέργεια του Δέντρου. Επίσης με φυτά που έχουν μυτερό φύλλωμα όπως η Δράκαινα, όπου κάνει πιο γιανγκ την ενέργεια τσι. Οι κόκκινες Ανεμώνες σ’ ένα Δυτικό μπάνιο, συγκρατούν την ενέργεια.

Ο 
Κισσός θα μεγαλώσει πολύ γρήγορα ιδιαίτερα σ’ ένα εσωτερικό μπάνιο καθώς μεγαλώνει στη σκιά και του ταιριάζει η ενέργεια του Νερού που πέφτει στο μπάνιο.
Η Ορχιδέα στο μπάνιο θα ενισχύσει και θα σταθεροποιήσει τα οικονομικά, καθώς δεν θέλει άμεση επαφή με το φως.


Συγγραφέας: Κ. Ν.

Φυτά-προστάτες για την αρνητική ενέργεια





Πολλές φορές το μάτι μπορεί να έχει μετατραπεί σε αρνητικά ψυχοδυναμικά κύματα,  για το λόγο αυτό οφείλεις να προστατευτείς από την αρνητική ενέργεια με τη βοήθεια ορισμένων φυτών και αρωματικών, που μπορείς να έχεις στον κήπο ή το μπαλκόνι σου, ώστε να προστατεύουν το σπίτι σου από την αρνητική ενέργεια ενώ παράλληλαστολίζουν το χώρο σου.
Γενικά τα φυτά που προστατεύουν από την αρνητική ενέργεια είναι: αγιόκλημα, άνηθος, αραβικό κόμμι, βαλσαμόχορτο, βασιλικός, βατόμουρο(φύλλα και καρποί), δάφνη, δενδρολίβανο, ιτιά, κέδρος, λίβανος, νάρκισσος, πασχαλιά, ρίζα πλατομαντήλας, ρίζα τζισένγκ, ροδιά, σημύδα, σκόρδο, τζίντζερ, τριφύλλι,τσουκνίδα.
Πιο συγκεκριμένα για την προστασία του σπιτιού φύτεψε: λευκούς νάρκισσους (στον κήπο), κίτρινους νάρκισσους (σε γλάστρα μέσα στο σπίτι), σαμπούκο ( κοντά στην είσοδο ή σαν φράχτη γύρω από το οικόπεδο), φτέρες ( κοντά στο σπίτι), κισσό (κοντά στο σπίτι ή να ανεβαίνει στους τοίχους), ροδιά( κοντά στην είσοδο), γιούκα (στον κήπο), σκόρδα και κρεμμύδια (σε παρτέρι ή σε γλάστρες). Πιο συγκεκριμένα για την προστασία από κακόβουλες ψυχο-πνευματικές δυνάμεις, φύτεψε σουρβιές στον κήπο.
Για να διώξεις την αρνητική ενέργεια φύτεψε: βασιλικό, βερβένα, γαρίφαλο (το μπαχαρικό), δενδρολίβανο, κανέλα, κέδρο, λεβάντα, λίβανο, πεύκο, φλόμο.
Για να διαλυθούν τα αρνητικά κύματα φύτεψε: αγγέλικα, ακακία, απήγανο, αραβικό κόμμι, αχίλλειο τιο χιλιόφυλλο, βενζόη , γαρίφαλο (το μπαχαρικό), γκι, δάφνη, δεντρολίβανο, δρακοντιά, ευκάλυπτο, θυμάρι, καμφορά, κέδρο, κράταιγο, κρεμμύδι, κύμινο, λεμονόχορτο, λίβανο, νάρδο, πατσουλί, σκόρδο, φασκόμηλο, χαμολεύκα.



Από την Αλεξάνδρα Φιάδα

Αστρα φυτά ιατρική

ΣΧΕΣΗ ΙΑΤΡΙΚΗΣ, ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ & ΦΥΤΩΝ.
από την Βάνα Κοντογιάννη
Όταν ο Ωρίων και ο Σείριος
φτάσουν στο μεσούρανο
και η ροδοδάκτυλη αυγή
αντικρύσει τον Αρκτούρο,
τότε, ω! Πέρση, τρύγησε
όλα τα σταφύλια
και φέρ΄τα στο σπίτι.
Ησίοδος «Εργα και Ημέραι» ( στιχ. 609-611)
Χρόνος και στείρος ορθολογισμός, διπλοκλείδωσαν τα συρτάρια της αρχαίας γνώσης και τις συνήθειες αλλοτινών καιρών, τότε που η ιατρική συνδεόταν με την αιώνια κίνηση των πλανητών στο στερέωμα, με τις ιδιότητες των φυτών και των αιθερίων ελαίων τους. Ευτυχώς, το κλειδί δε χάθηκε, μόλο που παρέμεινε σκονιασμένο κι αυτό, περιμένοντας το χέρι που θα το αδράξει σιγά σιγά, ψηλαφητά, και θα προσπαθήσει να ξεκλειδώσει την αρχαία γνώση. Ας ψηλαφίσουμε μαζί τις κλειδαριές, αποκαθιστώντας τους χαμένους κρίκους στην αλυσίδα της ιατρικής, άστρων και φυτών.
Το κοινό μονοπάτι μεταξύ αστρολογίας και ιατρικής, ξεκίνησε τα αρχαία χρόνια.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι ο πατέρας της ιατρικής ο Ιπποκράτης, ο οποίος έζησε το 460-377 π.χ., υποστήριζε ότι οι βασικές γνώσεις της αστρολογίας αποτελούσαν ένα καλό «μπούσουλα» για την άσκηση της ιατρικής.
Ο δε Παράκελσος, (1493- 1541) ένας από τους μεγαλύτερους αλχημιστές – αστρολόγους και αποκρυφιστές, ξεκίνησε από τον κόσμο της ιατρικής. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και πίστευε πως η υγεία του ανθρωπίνου σώματος βασίζεται στην αρμονία του ανθρώπου (μικρόκοσμος) με τη φύση (μακρόκοσμος). Υποστήριζε πως υπάρχουν φυτά τα οποία προσελκύουν αστρικές επιρροές και πως χρησιμοποιώντας τα φυτά αυτά, ως φάρμακα, προσελκύουμε και τις ανάλογες πλανητικές επιδράσεις.
Γνωστός αλχημιστής, γιατρός, ποιητής, αστρονόμος και μαθηματικός που έζησε τον 10ο αιώνα στην Περσία, είναι ο Avicenna, ο οποίος λέγεται ότι πέτυχε να πραγματοποιήσει την απόσταξη του πρώτου αιθερίου ελαίου από τριαντάφυλλα, πιθανώς κατά τύχη, στη διάρκεια των αλχημιστικών του πειραμάτων.
Γνωστός για τη διπλή του ιδιότητα ως αστρολόγου – βοτανολόγου, υπήρξε και ο Nicholas Culpeper, ο οποίος έζησε στην Αγγλία κατά τα έτη 1616- 1654. Όπως ακριβώς και ο Παράκελσος, θεωρούσε πως υπήρχε συσχέτιση καθενός φυτού το οποίο χρησιμοποιούσε για ίαση, με ένα συγκεκριμένο πλανήτη. Συνεργάστηκε με το διάσημο αστρολόγο William Lilly, και εξέδωσαν μαζί και βιβλίο.
Οι πλανήτες, αυτοί τουλάχιστον που γνωρίζουμε, - διέπονται από την ενέργεια του γίν και του γιάνγκ. Το ίδιο και τα φυτά τα οποία εναρμονίζονται με αυτούς. Αν παρατηρήσουμε το ονομαστό ταοϊστικό σύμβολο του γίν και του γιάνγκ, θα δούμε ότι απεικονίζεται με το σχήμα του κύκλου όπου το ένα του μισό είναι άσπρο με ένα μαύρο σημείο μέσα του, και το άλλο μισό μαύρο, με ένα άσπρο σημείο μέσα του. Το σύμβολο δείχνει ότι οι δυνάμεις τους περιπλέκονται. Όταν η μία ενέργεια αυξάνεται, ή άλλη μειώνεται. Σαν ένας πανάρχαιος μυστικιστικός χορός.
Στην ώρα του μεγάλου γιάνγκ, υπάρχει ο σπόρος του γίν και αντίστροφα. π.χ. στο χειμερινό ηλιοστάσιο της 21ης Δεκεμβρίου, στην πιο μεγάλη νύκτα του χρόνου,- μεγάλο γίν,- υπάρχει ο σπόρος του γιάνγκ - του φωτός - που αρχίζει να εξελίσσεται μέχρις ότου φθάσει στο θερινό ηλιοστάσιο της 21ης Ιουνίου, -μεγάλο γιανγκ- στην πιο μεγάλη ημέρα του χρόνου, όπου υπάρχει ο σπόρος του γιν - της νύκτας - που αρχίζει να μεγαλώνει.
Σε έναν οργανισμό που βρίσκεται σε ισορροπία, οι δυνάμεις του γίν και του γιάνγκ δεν υπερτερούν η μία της άλλης. Αρρώστεια θεωρείται η διατάραξη της ισορροπίας ανάμεσα στα δύο αυτά στοιχεία. Μόνο η υπερβολή μιάς από τις δύο ενέργειες σε κάποιο οργανισμό μπορεί να αποβεί επιβλαβής. Θα μπορούσαμε να μειώσουμε την υπερβολή της μιας ή της άλλης ενέργειας, χρησιμοποιώντας τα ανάλογα φυτά ή αιθέρια έλαια.
Πιο κάτω, θα παραθέσω ένα κατάλογο με τις αντίθετες δυνάμεις του γίν και του γιάνγκ. Τι εκφράζει το ένα και τι το άλλο. Το ένα αντίθετο του άλλου και επίσης συμπληρωματικό του. Το ένα δεν θα υπήρχε χωρίς την παρουσία του άλλου. yin yang θηλυκό αρσενικό παθητικό ενεργητικό κλειστό ανοικτό άδειο γεμάτο σκοτεινό φωτεινό κρύο ζεστό υγρό ξηρό κρυφό φανερό συστολή διαστολή μπλέ κόκκινο φόβος άγχος αίμα φλεβικό αίμα αρτηριακό παρασυμπαθητικό νευρικό συμπαθητικό νευρικό σύστημα σύστημα ηρεμιστικό διεγερτικό εισπνοή εκπνοή σύνεση θάρρος.
Το σύμβολο του γίν – γιάνγκ κατά τους Κινέζους μεταφράζεται ως το Μέγα Υπέρτατο.
Οι πλανήτες.
Ο Ηλιος, ο ζωοδότης μας από τα πανάρχαια χρόνια, είχε θεοποιηθεί. Συνδεόταν με το Θεό Ρα των Αιγυπτίων και το Θεό Απόλλωνα των Αρχαίων Ελλήνων. Η φύση του Ηλιου είναι καθαρή γιάνγκ ενέργεια, ζεστή και ξηρή. Φωτιά. Το κεντρικό όργανο του στοιχείου της φωτιάς κατά την κινεζική ιατρική είναι η καρδιά και κατ’ επέκταση το κυκλοφορικό σύστημα και ο θύμος αδένας. Φυτά τα οποία κυβερνώνται από τον Ηλιο με γιάνγκ ενέργεια, είναι το δενδρολίβανο, η δάφνη, το λιβάνι, η βενζόη, το περγαμόντο, το μύρρο, το νερολί (άνθος πορτοκαλιάς) και το πατσουλί.
Η Σελήνη, θεωρείται ο πλανήτης της γονιμότητας και της πίστης. Νερό. Συσχετίζεται με τη Θεά Αρτέμιδα. Κρύα και υγρή η ενέργεια της. Καθαρή γίν ενέργεια, το απόλυτο αντίθετο και γι΄αυτό συμπλήρωμα του Ηλιου. Κυβερνά τη πέψη και τη θρέψη, το πάγκρεας και τις ορμόνες οι οποίες παράγονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας. Εχει παρατηρηθεί ότι κατά τη διάρκεια της πανσελήνου, το αιθέριο έλαιο των φυτών συγκεντρώνεται στο πάνω μέρος του. Στα άνθη και τα φύλλα. Στη χάση της σελήνης, το αιθέριο έλαιο των φυτών συσσωρεύεται στα κάτω μέρη του φυτού – ρίζα, κορμός. Φυτά που κυβερνά η σελήνη: κορίανδρος, χαμομήλι.
Ο Δίας. Ο βασιλιάς των δώδεκα Θεών. Φωτιά. Γιάνγκ ενέργεια. Ζεστή και υγρή. Ελέγχει την αύξηση του σώματος, το συκώτι, και ορμόνες του προσθίου λοβού της υπόφυσης, (την αδενοϋπόφυση). Κυβερνά φυτά που δίνουν την αίσθηση της θετικότητας και της επέκτασης : τον ύσσωπο, το πορτοκάλι, το γιασεμί, τον άρκευθο, το μελισσόχορτο.
Ο Κρόνος, Γη. Ενέργεια κρύα και ξηρή. Γιν. Κυβερνά τα κόκκαλα, την καταλυτική δύναμη την οποία ασκεί η πάροδος του χρόνου πάνω στο σώμα μας καθώς και ορμόνες του οπισθίου λοβού της υπόφυσης,( τη νευροϋπόφυση). Φυτά του η καμφορά, το κυπαρίσσι, ο ευκάλυπτος.
Ο Ερμής. Αέρας. Γιάνγκ ενέργεια. Ο Θεός της διάδοσης της πληροφορίας, ο φτερωτός Θεός. Ελέγχει το νευρικό σύστημα, το θυρεοειδή αδένα, την ομιλία και την ακοή. Φυτά του το κύμινο, ο μάραθος, η μαντζουράνα, το κάρδαμο, το ιεροβότανο, η λεβάντα, η μέντα.
Ο Αρης. Θεός του πολέμου και η καθαρή μας ενέργεια αστρολογικά. Φωτιά. Γιάνγκ αρσενική ενέργεια ζεστή και ξηρή. Κυβερνά το αίμα, τους αδένες και το ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα. Συνδέεται με το τζίντζερ το βασιλικό, το μαύρο πιπέρι.
Η Αφροδίτη. Θεά της ομορφιάς και της αγάπης. Το ανθρώπινο γένος την έχει λατρέψει. Γιν. Ενέργεια κρύα και υγρή. Κυβερνά το δέρμα, τους παραθυρεοειδείς αδένες, το γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα. Από τα φυτά που βρίσκονται υπό την επιρροή της θεάς του έρωτα δε θα μπορούσε φυσικά να λείπει το τριαντάφυλλο, το κατ΄εξοχήν λουλούδι και αιθέριο έλαιο της αγάπης και του ανοίγματος προς αυτήν, το γεράνιο, το υλάνγκ-υλάνγκ, το λεμόνι.
Τέλος ο πλανήτης Ουρανός. Αέρας. Γιανγκ ενέργεια. Κυβερνά τους αστραγάλους, την επίφυση. Φυτά του ο κέδρος και το σάνδαλο.