είναι έρευνα. >>

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Planet Earth in 4K

Αστρονομία: Εννιά χάρτες του διαστήματος ανάμεσα στους αιώνες

 Ο ουρανός, μαζί με τις φωτεινές ενδείξεις που φιλοξενεί, αποτελούσε αντικείμενο μελέτης εδώ και αρκετές χιλιετίες. Ανα καιρούς αρκετοί επιστήμονες επιχείρησαν να χαρτογραφήσουν το... απέραντο σύμπαν, ή έστω ένα μέρος του.

Τις περισσότερες φορές οι προσπάθειες των επιστημόνων ήταν ανεπιτυχείς, κυρίως επειδή η επιστήμη δεν είχε εξελιχθεί σε μεγάλο επίπεδο. Οσο περνούσαν τα χρόνια όμως, τόσο μειώνονταν οι ανακρίβειες στα έργα των επίδοξων επιστημόνων. Οι εννιά διαστημικοί χάρτες, δημιουργημένοι ανάμεσα στους αιώνες, αποτελούν ένα δείγμα της εξέλιξης της αστρονομίας.

1. Οι δύο όψεις της σελήνης – 2000-1600 π.Χ

Ανασκάφηκε παράνομα το 1999 και θεωρείται το πρώτο φορητό αστρονομικό εργαλείο. Απεικονίζει τις δύο όψεις της σελήνης αλλά και αρκετά αστέρια ακόμα, ανάμεσα τους πιθανότατα και ο αστερισμός των Πλειάδων. Υπάρχει και η περίπτωση στο αριστερό μέρος αντί για την πανσέληνο να εμφανίζεται ο ήλιος.
2. Οι χάρτες που δεν χωρούσαν στα βιβλία – 1121 μ.Χ

Ανάμεσα στις σελίδες ενός επιστημονικού βιβλίου, γραμμένου κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα, βρίσκονται κάποιοι εξαιρετικοί χάρτες. Ο συγκεκριμένος εμφανίζει την γη να περιβάλλεται από τις τροχιές των υπολοίπων πλανητών. Ο χάρτης δείχνει τις κινήσεις του ηλίου, της σελήνης αλλά και της Αφροδίτης σε σχέση με τον χρόνο. Το βιβλίο που είναι γραμμένο ανάμεσα στο 1090 και το 1120, περιέχει κεφάλαιο γεωγραφίας, αστρονομίας αλλά και φυσικής ιστορίας.

3. Η πρώτη χαρτογράφηση της σελήνης – 1600 μ.Χ

Ο αρχαιότερος χάρτης της σελήνης ανήκει στον Αγγλο φυσικό Γουίλιαμ Γκίλμπερτ. Παρατηρώντας τις φωτεινότερες περιοχές του φεγγαριού, ο Γκίλμπερτ πίστεψε πως εκεί βρίσκονται οι θαλάσσιες περιοχές του. Ετσι, δημιούργησε ένα χάρτη όπου διαχώριζε τα χερσαία και τις θαλάσσια κομμάτια. Στην συνέχεια αποδείχτηκε πως οι προβλέψεις του Αγγλου επιστήμονα ήταν λανθασμένες, αφού η σελήνη δεν έχει ίχνος νερού.

4. Τα σημάδια πάνω στον ήλιο – 1613 μ.Χ

Η ύπαρξη των μυστήριων κηλίδων πάνω στον ήλιο είναι γνωστή από πολύ παλιά. Ωστόσο μέχρι και τις αρχές του 17ου αιώνα δεν υπήρχε τρόπος να εντοπιστούν. Με την κατασκευή του ηλιοσκοπίου, μπόρεσε να γίνει η πρώτη αποτύπωση των κηλίδων του ηλίου. Ο χάρτης ανήκει στο βιβλίο του Γαλιλαίου με όνομα «Ο Αστρικός Αγγελιαφόρος»

5. Η πρώτη αποτύπωση του ηλιακού συστήματος – 1660 μ.Χ

Σε σχέση με τους προηγούμενους διαστημικούς χάρτες, αυτός έχει σίγουρα βελτιωθεί κατά πολύ. Αποτελεί μια πιο αποτύπωση ολόκληρου του ηλιακού συστήματος, με την γη να αποτελεί το κέντρο του και τους υπόλοιπους πλανήτες να κινούνται γύρω της. Ανάμεσα τους βρίσκεται και ο ήλιος, ενώ έξω από την τροχιά των πλανητών βρίσκεται ο ζωδιακός κύκλος. Δημιουργός του χάρτη είναι ο Γερμανός χαρτογράφος Αντρέας Κελλάριους.


6. Η γη τυλιγμένη σε νέφος – 1660 μ.Χ

Μαζί με το πρώτο ηλιακό σύστημα, ο Κελλάριους δημιούργησε και άλλον έναν εντυπωσιακό χάρτη. Σε αυτόν εμφανίζεται η γη κυκλωμένη από σύννεφα. Εξω από αυτά, βρίσκεται η σελήνη η οποία ακολουθεί κυκλική τροχιά γύρω της. Ανάλογα με την θέση της επηρεάζεται και η όψη της, ενώ ο ήλιος παραμένει ακίνητος στο πάνω μέρος του χάρτη.

7. Το... ανανεωμένο ηλιακό σύστημα – 1846 μ.Χ

Ενα πληρέστερο ηλιακό σύστημα παρουσιάζεται στο έργο του Χολ Κόλμπι. Σε αυτό ανήκει και ο πλανήτης «Ουρανός» που είχε ανακαλυφθεί μόλις 65 χρόνια νωρίτερα. Οι σημαντικές αστρονομικές ανακαλύψεις στις αρχές του 19ου αιώνα οδήγησαν σε έναν διαστημικό χάρτη πολύ καλύτερο από τους προηγούμενους. Η φράση «Οι ουρανοί διηγούνται την δόξα του θεού» στο κάτω μέρος την εικόνας κάνει την διαφορά.
8. Η γη σε μορφή... ρουλέτας – 1893 μ.Χ

Αν η θεωρία του Ορλάντο Φέργκισον είχε γίνει αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα, τότε θα είχαμε ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά πισωγυρίσματα. Ο Αμερικανός φυσικός δεν δεχόταν την έννοια του πλανήτη και έτσι δημιούργησε έναν δικό του χάρτη που παρουσίαζε την γη σε μορφή ρουλέτας.
9. Η προσομοίωση των ηλιακών κηλίδων – 2009 μ.Χ

Χρησιμοποιώντας εξελιγμένη τεχνολογία, ο φυσικός Μάτιας Ρέμπελ δημιούργησε μια εικόνα που εξηγεί την πολύπλοκη φύση των ηλιακών κηλίδων. Με την βοήθεια του υπολογιστή, έχει επιτευχθεί εξαιρετική ακρίβεια στην χαρτογράφηση. 
iefimerida.gr... 

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

τριαντάφυλλο


Από τους πιο γνωστούς ελληνικούς είναι αυτός της Ροδάνθης. Μιας νέας που ζούσε κάποτε στην παλιά Κόρινθο. Οι θεοί της είχαν χαρίσει σπάνια ομορφιά και σοφία. Συχνά οι σοφοί της πόλης συγκεντρώνονταν στο σπίτι της για να θαυμάσουν την ομορφιά και την εξυπνάδα της.

Μια μέρα η Ροδάνθη κάλεσε μερικούς φίλους στο σπίτι της για να περάσουν μαζί μερικές ευχάριστες ώρες τρώγοντας, πίνοντας και συζητώντας. 
Μα το κρασί που τους πρόσφερε ήταν άφθονο κι οι καλεσμένοι της μέθυσαν. 
Ένας για να την πειράξει της είπε ότι μια γυναίκα δεν μπορεί ποτέ να παραβγεί στην εξυπνάδα και τη σοφία με έναν άνδρα. 
Εκείνη του απάντησε ότι η σοφία δεν είναι προνόμιο των ανδρών. «Μην ξεχνάς την Αθηνά που ονομάστηκε θεά της σοφίας, ενώ κανένας από τους άνδρες θεούς δεν ονομάστηκε έτσι», του είπε.
Η απάντησή της εξαγρίωσε κάποιους από τους καλεσμένους της, οι οποίοι θεώρησαν ότι τα λόγια της ήταν προσβολή απέναντι στους θεούς. «Τέτοια προσβολή απέναντι στο μεγάλο Δία τιμωρείται μόνο με θάνατο!», φώναξε κάποιος.
Η Ροδάνθη αντιλήφθηκε ότι δεν υπήρχε τρόπος να ηρεμήσει τους φίλους της και επειδή φοβήθηκε για τη ζωή της, έτρεξε προς την πόρτα για να βγει από το σπίτι. 
Οι εξαγριωμένοι καλεσμένοι τινάχτηκαν από το τραπέζι κι έτρεξαν ξωπίσω της για να την προλάβουν. 
Απελπισμένη όρμησε μέσα στο ναό της Άρτεμης για να σωθεί. 
Ήλπιζε ότι οι διώκτες της θα σέβονταν τον ιερό χώρο και δε θα τολμούσαν να της κάνουν κακό. 
Τρομοκρατημένη ζάρωσε πάνω στο άγαλμα της θεάς, όμως εκείνοι δε δίστασαν καθόλου, το κρασί είχε θολώσει την κρίση τους. 
Ο πρώτος που πήγε να την αγγίξει έβγαλε μια κραυγή γεμάτη έκπληξη και πόνο. 
Η όμορφη νέα είχε εξαφανιστεί και στη θέση τις υπήρχε τώρα ένα φυτό με υπέροχα λουλούδια, αλλά με κλαδιά γεμάτα μυτερά αγκάθια.
Η θεά Άρτεμη μεταμόρφωσε τη Ροδάνθη σε λουλούδι για να τη σώσει από τη μανία των μεθυσμένων φίλων της και γέμισε τα κλαδιά με αγκάθια για να προστατεύεται από τους εχθρούς του.

Σε μια παραλλαγή του ίδιου μύθου, μνηστήρες πολιορκούν τη Ροδάνθη, η οποία όμως δεν επιθυμεί κανέναν. 
Νευριασμένη η θεά Άρτεμης, βλέποντας τη μανία των ανδρών, μεταμορφώνει τη Ροδάνθη σε τριανταφυλλιά και τους μνηστήρες σε αγκάθια.

Ένας άλλος εξίσου γνωστός μύθος λέει ότι το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε από την θεά των λουλουδιών και της βλάστησης την Χλωρίδα. 
Μια μέρα η Χλωρίδα βρήκε το άψυχο σώμα μιας νύμφης στο δάσος και το μεταμόρφωσε σε λουλούδι. 
Κάλεσε τότε την Αφροδίτη, τη θεά της αγάπης και της ομορφιάς, και τον Διόνυσο, το θεό του κρασιού.
 Η Αφροδίτη χάρισε στο λουλούδι ομορφιά και ο Διόνυσος το νέκταρ για γλυκιά ευωδιά. Ο Ζέφυρος, ο θεός του ανέμου, φύσηξε μακριά τα σύννεφα και έτσι ο Απόλλωνας, ο θεός του Ήλιου, μπόρεσε να λάμψει και να κάνει το λουλούδι να ανθίσει. Επίσης, αναφέρεται ότι ο Άρης, ο θεός του πολέμου, χάρισε στο λουλούδι τα αγκάθια, για να προστατεύει την ομορφιά του. Έτσι έγινε το τριαντάφυλλο και στέφθηκε "Βασιλιάς των λουλουδιών".
           
Λέγεται επίσης ότι η Αφροδίτη έδωσε το ρόδο στον υιό της, Έρωτα. Ο Έρωτας το έδωσε στον Αρποκράτη6, θεό της ησυχίας και της μυστικότητας, για να τον πείσει να κρατήσει μυστικές τις ερωτικές ατασθαλίες της μητέρας του.

Έχει γραφτεί επίσης ότι η Κυβέλη δημιούργησε το τριαντάφυλλο για να εκδικηθεί την Αφροδίτη μειώνοντας έτσι την ομορφιά της.

Ένας άλλος μύθος λέει ότι το ρόδο γεννήθηκε από ένα χαμόγελο του Έρωτα, ενώ σύμφωνα με άλλον, έπεσε από τα μαλλιά της Αύρας ενώ αυτή χτενιζόταν. Επίσης, ότι γεννήθηκε μαζί με την Αφροδίτη, από τον αφρό της θάλασσας, καλύπτοντας το σώμα της γύρω γύρω.

Μια παλιά ιστορία λέει ότι στον κήπο της Εδέμ τα ρόδα δεν είχαν αγκάθια. Αυτά εμφανίστηκαν μετά το προπατορικό αμάρτημα. Ένας άλλος χριστιανικός θρύλος λέει ότι δημιουργήθηκαν όταν το αίμα του Ιησού πότισε το έδαφος κάτω από το σταυρό του μαρτυρίου. 

Ένας ωραίος μύθος της αρχαιότητας λέει πως κάποτε οι Θεοί διασκέδαζαν στον ουρανό και έπιναν το αγαπημένο ποτό τους, το νέκταρ. 
Κάποια στιγμή ο Έρως, συνοδός μόνιμος της θεάς της ομορφιάς, Αφροδίτης, ακούμπησε με το φτερό του τον κρατήρα των Θεών. 
Το νέκταρ κύλησε από τον ουρανό και έπεσε στη γη... Εκεί που έπεσε φύτρωσε το κόκκινο ρόδο.
Όσο για το κόκκινο χρώμα των ρόδων γνωστότερος είναι ο παρακάτω μύθος. 
Ο Άδωνης, ο νέος που αγαπούσε τόσο η θεά Αφροδίτη, τραυματίστηκε μια μέρα θανάσιμα από τον Άρη, το θεό του πολέμου, ο οποίος είχε μεταμορφωθεί σε κάπρο. 
Η όμορφη θεά έτρεξε κοντά στο νέο να τον γλιτώσει, μα πάνω στη βιασύνη της πάτησε ένα φυτό που είχε αρκετά αγκάθια. 
Το γυμνό της πόδι σχίστηκε και στη γη έτρεξε αρκετό αίμα, το οποίο όμως πότισε τις ρίζες του φυτού. Τα λουλούδια τότε άρχισαν να παίρνουν κόκκινο χρώμα.




Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ

Άδωνις Αγαύη Αλθαία Αμυγδαλιά Ανεμώνη Αστράκι Αχιλλέα Δάφνη Έλατο Ελλέβορος Ίριδα Κενταύρια Κρόκος Κυπαρίσσι Νάρκισσος Ορχιδέα Παιώνια Τριαντάφυλλο Υάκινθος

Άδωνις- Αγριοπαπαρούνα.
Θα ήταν παράληψη αν δεν αναφέραμε ότι υπάρχει και λουλούδι με το όνομα Άδωνις το οποίο μάλιστα έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες. 
Είναι πάντως προφανές ότι το λουλούδι που αναφέρει ο μύθος είναι η γνωστή σε όλους μας παπαρούνα των λιβαδιών με το υπέροχο κόκκινο χρώμα (Το αίμα του Άδωνι)

Αγαύη-Αμάραντος, Αθάνατος. 
Η λέξη αγαύη σημαίνει θαυμαστή ή ευγενικής καταγωγής. 
Το φυτό της Αγαύης ήρθε στην Ελλάδα από το Μεξικό. 
Ωστόσο το όνομά του είναι ελληνικό και πιθανώς του αποδόθηκε επειδή η Ελληνίδα Αγαύη για την οποία θα μιλήσουμε παρακάτω ήταν και μια από τις δευτερεύουσες θεές του φεγγαριού, και αυτό σήμαινε πως ότι ήταν μια όψη της αρχαίας Μητέρας γης της Μεσογείου που θυμίζει το έδαφος του Jalisco του Μεξικό. 
Η Αγαύη ήταν κόρη του βασιλιά της Θήβας Κάδμου και αδερφή της Σεμέλης της μητέρας του Διόνυσου. Όταν η Σεμέλη κεραυνοβολήθηκε από τον Δία τον εραστή της, η Αγαύη διέδωσε πως ο Δίας τιμώρησε την αδερφή της γιατί τον συκοφάντησε. 
Αργότερα ο Διόνυσος εκδικήθηκε για την μητέρα του και επέβαλε βαριά τιμωρία στην Αγαύη.
 Όταν ο Διόνυσος επέστρεψε στη Θήβα, όπου βασίλευε τότε ο Πενθέας ο γιος της Αγαύης, διέταξε όλες τις γυναίκες της πόλης να να πάνε στο βουνό Κιθαιρώνα, για να τελέσουν τα μυστήριά του. 
Ο Πενθέας που δεν συμφωνούσε με την εισαγωγή της λατρείας, προσπάθησε να κατασκοπεύσει τις Βάκχες. Η μητέρα του τον αντιλήφθηκε, τον πήρε για άγριο ζώο και μέσα στην μανία της τον κατασπάραξε διαμελίζοντάς τον

Αλθαία-Δεντρομολόχα 
Ο μύθος που ακολουθεί δεν έχει καμιά σύνδεση με το φυτό Αλθαία εκτός του ονόματος. 
Η Αλθαία ήταν γυναίκα του Οινέα, του βασιλιά της Καλυδώνας και μητέρα της Δηιάνειρας και του Μελέαγρου. 
Όταν ο γιος της έγινε εφτά ημερών, οι Μοίρες οι θεές του πεπρωμένου, ήρθαν την βρήκαν και της είπαν πως το παιδί της θα πέθαινε, αν ο δαυλός που έκαιγε τότε επάνω στην εστία καιγόταν ολόκληρος. 
Αμέσως η Αλθαία πήρε το δαυλό, τον έσβησε και τον έκρυψε μέσα σε μια κασέλα. 
Ο Μελέαγρος μεγάλωσε και έγινε διάσημος ήρωας. 
Στη διάρκεια όμως του κυνηγιού του κάπρου της Καλυδώνας Ο Μελέαγρος σκότωσε κατά τύχη τους θείους του τα αδέρφια της Αλθαίας. 
Εκείνη γεμάτη οργή έριξε τότε στη φωτιά το δαυλό, από τον οποίο κρεμόταν η ζωή του γιου της. 
Ο Μελέαγρος πέθανε αμέσως. 
Η Αλθαία από απελπισία κρεμάστηκε.

Αμυγδαλιά-Μυγδαλιά
Η ελληνική μυθολογία μας μιλά για μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Φυλλίς, και που ήταν θυγατέρα ενός βασιλιά της Θράκης. 
Αυτή ερωτεύτηκε τον γιο του Θησέα τον Δημοφώντα. 
Ο νέος αυτός βρέθηκε στα μέρη της καθώς επέστρεφε με το καράβι του από την Τροία και ο βασιλιάς του έδωσε ένα μέρος του βασιλείου του και την θυγατέρα του για γυναίκα.
Μετά από κάποιο διάστημα ο Δημοφών νοστάλγησε την πατρίδα του την Αθήνα τόσο πολύ που ζήτησε να πάει εκεί για λίγο διάστημα. 
Η Φυλλίς συμφώνησε αφού της υποσχέθηκε ότι θα γύριζε πίσω σύντομα και έτσι εκείνος μπήκε στο καράβι του και απέπλευσε. 
Η Φυλλίς έμεινε εγκαταλειμμένη περιμένοντας τον εκλεκτό της καρδιάς της, στον τόπο της τελετής του γάμου της.
 Η Φυλλίς περίμενε για χρόνια την επιστροφή του, αλλά τελικά πέθανε από μαρασμό. Οι θεοί, από οίκτο, μεταμόρφωσαν την Φυλλίδα σε δέντρο, σε αμυγδαλιά, η οποία έγινε σύμβολο της ελπίδας. Όταν ο περιπλανώμενος, γεμάτος τύψεις, Δημοφών επέστρεψε, βρήκε τη Φυλλίδα σαν ένα γυμνό δέντρο χωρίς φύλλα και άνθη. Απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε από λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί από το θάνατο.

Ανεμώνη-Ανεμολούλουδο
Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνι και της Αφροδίτης. 
Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν ύμνους σ' αυτόν τον έρωτα.
 Εμείς θα αναφερθούμε στο σημείο εκείνο του μύθου που έχει σχέση με το λουλούδι. 
Σύμφωνα με το μύθο λοιπόν ο Άδωνις βγήκε για κυνήγι στο δάσος. 
Εκεί όμως τον παραφύλαγε ο θεός Άρης ο προηγούμενος εραστής της Αφροδίτης που ζήλευε τον Άδωνι αφού η Αφροδίτη τον παράτησε για τα μάτια του ωραίου νέου. 
Ο Άρης μεταμορφώθηκε σε άγριο κάπρο, επιτέθηκε στον Άδωνι και τον πλήγωσε θανάσιμα.
 Η Αφροδίτη άκουσε τα βογκητά του Άδωνι και έσπευσε να τον βρει. 
Όμως ήταν πια αργά. Απαρηγόρητη η Αφροδίτη πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του αγαπημένου της και όπως λέγεται ράντισε με νέκταρ την πληγή.
 Και από το μείγμα που έκαναν το νέκταρ με το αίμα ξεπήδησε ένα όμορφο λουλούδι. 
Μόνο που η ζωή αυτού του λουλουδιού κρατάει λίγο.
 Όταν ο άνεμος φυσάει κάνει τα μπουμπούκια του φυτού να ανθίσουν και ύστερα ένα άλλο ανεμοφύσημα παρασέρνει τα πέταλα μακριά. 
Έτσι το λουλούδι αυτό ονομάστηκε ανεμώνη ή ανεμολούλουδο επειδή ο άνεμος βοηθάει την ανθοφορία του αλλά και την παρακμή του.

Άστερ-Αστράκι 
Λέγεται ότι αυτό το είδος λουλουδιού ξεκίνησε να φυτρώνει από τα δάκρυα της Αστερέας της θεάς του έναστρου ουρανού, όταν αυτή έκλαιγε επειδή δεν έβλεπε καθόλου άστρα όταν κοίταζε κάτω στη γη.

Αχιλλέα-Χιλιολούλουδο 
Πήρε το όνομά της από τον ομηρικό ήρωα Αχιλλέα, ο οποίος όπως λέγεται έδινε αυτό το φυτό στους στρατιώτες του, τους θρυλικούς Μυρμιδόνες για να τους βοηθήσει να σταματήσουν το αίμα που έτρεχε από τις πληγές τους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου. 
Νεότερες δοκιμές στο φυτό απέδειξαν ότι περιέχει χημικά συστατικά που το κάνουν χρήσιμο ως αιμοστατικό.

Δάφνη-Δάφνη του Απόλλωνα
Η Δάφνη ήταν μια νεαρή όμορφη νύμφη, κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού. 
Ήταν κυνηγός και είχε αφιερώσει τη ζωή της στην Άρτεμη τη θεά του κυνηγιού. 
Όπως η θεά έτσι και αυτή αρνιόταν να παντρευτεί.
 Την περιτριγύριζαν πολλοί θαυμαστές αλλά αυτή τους απέρριπτε όλους, ακόμα και τον ισχυρό γιο του Δία τον Απόλλωνα. 
Ο Απόλλωνας ερωτεύθηκε την Δάφνη και όταν αυτή αρνήθηκε τις προτάσεις του την κυνήγησε ανάμεσα στα δέντρα.
 Η Δάφνη φοβήθηκε και προσευχήθηκε στον πατέρα της να την βοηθήσει. 
Τότε λοιπόν ο πατέρας της της είπε ότι θα την προστάτευε μεταμορφώνοντάς την σε δέντρο που θα ρίζωνε στην όχθη του ποταμού του, (την γνωστή μας δάφνη).
Όταν ο Απόλλωνας ήρθε ψάχνοντας τη Δάφνη, ο πατέρας της του είπε ότι μεταμορφώθηκε σε δέντρο. 
Ο Απόλλωνας τότε έκοψε μερικά κλαδιά και έπλεξε ένα στεφάνι σε ανάμνηση της ομορφιάς της και του έρωτά του για αυτήν. 
Ο Απόλλωνας έκανε τη δάφνη ιερό του φυτό. 
Καθιέρωσε την απονομή δάφνινου στεφανιού στους πρωταθλητές και σε σε όσους υπερείχαν σε διάφορα επίπεδα. 
Στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες όλοι οι νικητές στεφανώνονταν με δάφνινο στεφάνι.

Έλατο-Ελάτι. 
Στις μέρες μας το γνωρίζουμε σαν το ιδανικότερο χριστουγεννιάτικο δέντρο. 
Τι αναφέρουν όμως οι αρχαίοι ελληνικοί μύθοι για το έλατο;
Το έλατο ονομαζόταν από τους αρχαίους Έλληνες Πίτυς όπως και το πεύκο, και ήταν το ιερό δέντρο του θεού Πάνα. 
Αυτός είχε κάποτε ερωτευθεί την νύμφη Πίτυ που άρεσε και στον Βοριά.
 Η Πίτυς προτίμησε τον Πάνα που έκανε λιγότερο θόρυβο, κι ο Βοριάς για να την εκδικηθεί την φύσηξε και την γκρέμισε κάτω από ένα βράχο. 
Εκεί την βρήκε ξεψυχισμένη ο Πάνας και την μεταμόρφωσε στο ιερό του δέντρο έλατο. 
Από τότε η νύμφη έκλαιγε κάθε φορά που φυσούσε ο βοριάς και τα δάκρυά της είναι οι σταγόνες ρετσινιού που στάζουν κάθε φθινόπωρο από τα κουκουνάρια του έλατου.

Ελλέβορος-Το ρόδο των Χριστουγέννων. 
Στην ελληνική μυθολογία ο Μελάμπους ο μεγάλος μάντης και θεραπευτής χρησιμοποίησε αυτό το φυτό σαν βότανο για να θεραπεύσει την τρέλα των θυγατέρων του βασιλιά του Άργους Πρόετου, όπως και άλλων γυναικών, που είχαν χάσει τα μυαλά τους και περιπλανιόνταν σκορπισμένες ανάμεσα στα βουνά και στην έρημο της Τύρινθας νομίζοντας ότι είναι αγελάδες. 
Ο Μελάμπους και ο αδερφός του ο Βίας κέρδισαν μια περιουσία (τα δύο τρίτα από το βασίλειο του βασιλιά Πρόετου) αφού παντρεύτηκαν τις θεραπευμένες πριγκίπισσες. 

Ίρις-Ίριδα
Αυτή η πληροφορία δεν είναι ακριβώς ένας μύθος αλλά την παραθέτουμε γιατί έχει συμβολικό περιεχόμενο. Το λουλούδι Ίρις πήρε το όνομα του από την αρχαία θεά Ίριδα, την θεά του ουράνιου τόξου.
 Η Ίρις ήταν επίσης και αγγελιοφόρος των θεών κυρίως του Δία και της Ήρας.
 Μετέφερε μηνύματα από το "μάτι του ουρανού" στη γη με την καμπύλη του ουράνιου τόξου. 
Η λέξη ίρις σημαίνει "μάτι του ουρανού". Ήταν το όνομα πού δόθηκε στη θεά , στο λουλούδι και στην κόρη των ματιών μας. 
Αυτό σημαίνει ότι καθένας από μας κουβαλάει μαζί του ένα κομμάτι ουρανού.

Κενταύρια-Χειρωνιάς 
Λέγεται ότι αυτό το είδος λουλουδιού πήρε το όνομα του από τον σοφό Κένταυρο Χείρωνα, δάσκαλο του Ασκληπιού του Αχιλλέα του Ιάσονα αλλά και του Απόλλωνα. 
Στην τιτανομαχία ο Χείρωνας ήταν με το μέρος του Ηρακλής στη μάχη του εναντίον των κενταύρων. 
Ο Ηρακλής όμως τον πλήγωσε κατά λάθος στο πόδι με ένα βέλος ποτισμένο στο δηλητήριο της Λερναίας Ύδρας. 
Ο Χείρωνας τότε χρησιμοποίησε το φυτό της κενταύριας σαν βότανο για να γιατρέψει την πληγή του.

Κρόκος-Ζαφορά
Ο Κρόκος ήταν φίλος του θεού Ερμή. Μια μέρα και ενώ οι δύο φίλοι έπαιζαν, ο Ερμής χτύπησε κατά λάθος τον Κρόκο στο κεφάλι και τον σκότωσε. 
Στον τόπο του συμβάντος φύτρωσε ένα λουλούδι. 
Τρεις σταγόνες από το αίμα του άτυχου νέου που έπεσαν στο κέντρο του λουλουδιού έδωσαν τα στίγματα του φυτού που από τότε πήρε το όνομα κρόκος. 
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή ο Κρόκος ήταν ένας νεαρός, που εξαιτίας ενός άτυχου έρωτα για τη Νύμφη Σμίλακα μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό. 
Ταυτόχρονα η Σμίλαξ έγινε το ομώνυμο αναρριχητικό φυτό(Σμίλαξ Ασπίρα-Ουρβιά).

Κυπαρίσσι-Κυπάρισσος 
Σύμφωνα με τη μυθική παράδοση ο Κυπάρισσος ήταν ένας όμορφος νέος από την Κέα, γιος του Τήλεφου και εγγονός του Ηρακλή. Ήταν αγαπημένος του Απόλλωνα αλλά και του Ζέφυρου. Αγαπημένο του σύντροφο είχε ένα εξημερωμένο ιερό ελάφι. 
Αλλά κάποια καλοκαιρινή μέρα ενώ το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο, ο Κυπάρισσος το σκότωσε από απροσεξία με ένα ακόντιο. 
Ο νέος γεμάτος απελπισία, θέλησε να πεθάνει. 
Ζήτησε από τον ουρανό τη χάρη να κυλούν τα δάκρυα του αιώνια.
 Οι θεοί τον μετέτρεψαν σε κυπαρίσσι, το δέντρο της θλίψης. 
Από τότε το κυπαρίσσι θεωρείται σαν πένθιμο δέντρο και φυτεύεται μέχρι σήμερα στα νεκροταφεία.


Νάρκισσος-Νάρκισσος Μανουσάκι
Ίσως ο πιο κατάλληλος τρόπος να αποδώσει κανείς την ομορφιά του λουλουδιού νάρκισσος είναι αυτός ο αρχαιοελληνικός μύθος. 
Ο Νάρκισσος ήταν ένας εξαιρετικά όμορφος νέος.
 Η μητέρα του, του είχε πει ότι θα παραμείνει έτσι σ΄ όλη του τη ζωή αν δεν δίνει σημασία στην ομορφιά του. 
Ο Νάρκισσος αποφάσισε να δει την αντανάκλασή του στα νερά μιας πηγής.
 Γοητεύτηκε τόσο από την ομορφιά του πού έμεινε εκεί ακίνητος θαυμάζοντας τον εαυτό του μέχρι που μαράζωσε και πέθανε στις όχθες της πηγής. 
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, νόμισε πως η αντανάκλαση του ήταν η νύμφη που έμενε εκεί. Πήδησε στο νερό για να την πιάσει και πνίγηκε. 
Το λουλούδι νάρκισσος υποτίθεται ότι φύτρωσε σε εκείνο το σημείο.

Ορχιδέα- Όρχις, σαλέπι, σερνικοβότανο. 
Στην ελληνική μυθολογία, ο Όρχις ήταν γιος μιας νύμφης και ενός σάτυρου. 
Κατά την διάρκεια των εορτών προς τιμή του Βάκχου, διέπραξε ιεροσυλία, επιχειρώντας να βιάσει μια ιέρεια. 
Η τιμωρία του ήταν να κατασπαραχθεί από άγρια θηρία και να μεταμορφωθεί σε ένα αδύνατο και σεμνό φυτόΟ Θέοφραστος ήταν ο πρώτος από τους αρχαίους συγγραφείς που αναφέρθηκε στις ορχιδέες. 
Ήταν αυτός που τους έδωσε την ονομασία Όρχις επιστημονικά, ορμώμενος από τον μύθο του Όρχι και αντανακλώντας την ομοιότητά της διπλοκόνδυλης ρίζας τους με τα ανδρικά γεννητικά όργανα, αυτά που ήταν αιτία της περιπέτειας του γέρου Όρχι. 
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι μπορούσαν να ελέγξουν το φύλο των αγέννητων παιδιών τους τρώγοντας κονδύλους ορχιδέας.
 Αν ο πατέρας έτρωγε μεγάλους νεαρούς κονδύλους το παιδί θα ήταν αρσενικό, αν η μητέρα έτρωγε μικρούς κονδύλους το παιδί θα γεννιόταν θηλυκό.

Παιώνια-Φυτό της θεραπείας. 
Πιστεύεται ότι η παιώνια πήρε το όνομα της από τον Παίωνα ή Παιάνα που φαίνεται ότι ήταν μια θεότητα της θεραπείας αφού είχε θεραπεύσει τον Άδη και τον Άρη από τραύματα.
 Ο μύθος που έχει σχέση με το λουλούδι λέει πως ο Παίων ήταν μαθητής του Ασκληπιού, του θεού της υγείας και της ιατρικής. 
Κάποτε, η Λητώ (μητέρα του Απόλλωνα και θεά της γονιμότητας), του δίδαξε πως να αποκτήσει μια μαγική ρίζα που φύτρωνε στον Όλυμπο η οποία απάλυνε τον πόνο των γυναικών κατά τον τοκετό. 
Ο Ασκληπιός ζήλεψε και αποπειράθηκε να σκοτώσει το μαθητή του. 


Ο Δίας έσωσε τον Παίωνα από την οργή του Ασκληπιού μεταμορφώνοντάς τον στο λουλούδι της παιώνιας.
 Πάντως οι σπόροι της παιώνιας χρησιμοποιούνταν για τις έγκυες γυναίκες στην αρχαιότητα.

Τριαντάφυλλο-Ρόδο
Υπάρχουν πολλές ιστορίες για το τριαντάφυλλο. 
Στην Ελληνική μυθολογία το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε από την θεά των λουλουδιών και της βλάστησης την Χλωρίδα. 
Αυτή μια μέρα βρήκε το άψυχο σώμα μιας νύμφης στο δάσος και το μεταμόρφωσε σε λουλούδι. Κάλεσε τότε την Αφροδίτη τη θεά της αγάπης και το Διόνυσο το θεό του κρασιού. 
Η Αφροδίτη χάρισε στο λουλούδι ομορφιά και ο Διόνυσος πρόσθεσε νέκταρ για να του δώσει γλυκιά ευωδιά.
 Ο Ζέφυρος ο θεός του ανέμου φύσηξε μακριά τα σύννεφα και έτσι ο Απόλλωνας ο θεός του Ήλιου μπόρεσε να λάμψει και να κάνει το λουλούδι να ανθίσει.
 Έτσι το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε και στέφθηκε "Βασιλιάς των λουλουδιών".


Υάκινθος-Υάκινθος Ζουμπούλι
Ο Υάκινθος ήταν ένας όμορφος νέος από τη Σπάρτη. 
Ο Υάκινθος ήταν σύντροφος του Απόλλωνα, θεού του ήλιου και του Ζέφυρου, θεού του ανέμου. Οι δύο θεοί συναγωνίζονταν ποιος θα κερδίσει την εύνοια του όμορφου νέου. 
Μια μέρα καθώς ο Απόλλωνας μάθαινε στο Υάκινθο δισκοβολία, του ξέφυγε ο δίσκος και χτύπησε τον άτυχο νέο σκοτώνοντάς τον. 
Από το αίμα του του νέου ο Απόλλωνας έπλασε ένα λουλούδι που στο άνθισμά του κάθε του πέταλο έμοιαζε να έχει γραφτεί μια θρηνητική κραυγή ("ΑΙ" δηλαδή γοή στην αρχαιοελληνική γλώσσα). 
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Ζέφυρος ζηλεύοντας επειδή ο νεαρός προτιμούσε την παρέα του Απόλλωνα φύσηξε πάνω στο δίσκο κατευθύνοντας τον να χτυπήσει τον Υάκινθο.
Η αλήθεια είναι πως ο υάκινθος του μύθου δεν ήταν πιθανά το γνωστό μας σήμερα λουλούδι, γατί το είδος δεν είναι ενδημικό της Ελλάδας. 
Στην πραγματικότητα, ο μύθος μπορεί να μην είναι καν η σωστή πηγή της λέξης "υάκινθος". 
Ίχνη της λέξης συναντιόνται στην βαθιά αρχαιότητα σε μια μη Ελληνική διάλεκτο που ομιλούνταν πριν από 4000 περίπου χρόνια, την "θρακοπελασγιακή".

ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ: ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ

Κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του όπως μας δείχνει το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ και η ίδια η φύση μας δίνει τις απαντήσεις. Σύμφωνα με το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ τα φυτά μπορούν να διορθώσουν ατέλειες ή να μειώσουν την αρνητική ενέργεια που υπάρχει σε συγκεκριμένα μέρη του χώρου που ζούμε και κινούμαστε.

Έτσι 
αντί να αλλάξουμε δομή και κατευθύνσεις στους χώρους μας, να γκρεμίζουμε ή να χτίζουμε τοίχους και ταβάνια, μπορούμε σύμφωνα με το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ να βάλουμε το σωστό φυτό στον κατάλληλο χώρο, που θα διορθώσει το λάθος και θα βελτιώσει την ενέργεια στο συγκεκριμένο σπίτι, μαγαζί, κήπο ή δωμάτιο.
Προκειμένου να διορθώσουμε σημαντικά προβλήματα στους χώρους του σπιτιού μας χρησιμοποιώντας τη θετική ενέργεια των φυτών ακολουθώντας σε κάθε μία περίπτωση τα εξής:

Τί κάνουμε όταν έχουμε γωνίες που προεξέχουν; 
Μπορείτε να ηρεμήσετε το κοφτερό τσι με θαμνώδη ή αναρριχώμενα φυτά μπροστά από τις γωνίες αυτές όπως ο Κισσός, η Αράχνη, η Ορχιδέα και η Τουλίπα.

Ακόμα πιο αποτελεσματικά είναι τα φυτά με στρογγυλό και πυκνό φύλλωμα όπως το 
Κρινάκι, η Κρασούλα, η Τουλίπα, οι Μαργαρίτες, τα Κυκλάμινα και οι Μπιγκόνιες.

Τί κάνουμε όταν έχουμε έντονη δραστηριοποίηση σ’ ένα συγκεκριμένο χώρο;
Το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ μας λέει πως όταν υπάρχει έντονη δραστηριοποίηση σε ένα χώρο, υπάρχει δηλαδή πολύ ενέργεια γιανγκ όπου ενοχλεί, το Κρινάκι και η ενίσχυση της Βόρεια κατεύθυνσης του χώρου αυτού είναι ότι πρέπει για να ηρεμήσετε τον χώρο αυτόν.

Τα φυτά που ταιριάζουν στον Βορά και προσθέτουν ηρεμία είναι 
ο Κισσός, η Αράχνη, η Ορχιδέα, η Τουλίπα και οι Μαργαρίτες.

Τί κάνουμε όταν έχουμε πολύ ενέργεια γιν σ’ ένα συγκεκριμένο χώρο;
Αν σ’ ένα δωμάτιο υπάρχει πολύ γιν ενέργεια τσι
, όπου τα πάντα είναι χαλαρά και οι ρυθμοί είναι αρκετά αργοί, ή ανάμεσα σε εσωτερικές γωνίες, καλό θα ήταν να τοποθετήσετε φυτά γιανγκ όπου σχετίζονται με την ενέργεια της Φωτιάς, με μακριά, κοφτερά και μυτερά φύλλα.

Δηλαδή φυτά όπως 
ο Φοίνικας, η Αφρικάνικη Βιολέτα, το Αλεξανδρινο, η Δράκαινα, και η Μπιγκόνια.

Τί μπορούμε να κάνουμε όταν έχουμε κεκλιμένα ταβάνια και σοφίτες, ή ακόμα και μπροστά από κολόνες και βιβλιοθήκες γεμάτες βιβλία;
Η ενέργεια σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι γεμάτη από δηλητηριώδη βέλη που έρχονται κατά πάνω μας κάθε φορά που καθόμαστε στο συγκεκριμένο χώρο, μπορούμε να προσθέσουμε φυτά με κοφτερά ή μυτερά φύλλα με ανοδική ανάπτυξη, όπου συνδυάζει τις ενέργειες τσι της Φωτιάς και του Δέντρου, όπως η Δράκαινα.

Χρήσιμα είναι και όλα τα 
φυτά με πυκνό φύλλωμα. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν θα πρέπει να τα έχουμε στην κρεβατοκάμαρά μας που χρειάζεται γιν, ήρεμη ενέργεια για να κοιμηθούμε.

Τί κάνουμε όταν έχουμε συσκευές που λειτουργούν με ρεύμα; 
Το ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ μας υποδεικνύει πως οι συσκευές που λειτουργούν με ρεύμα δημιουργούν ηλεκτρομαγνητικά πεδία, τα οποία παρεμβάλουν και παρεμποδίζουν τη δική μας ενέργεια. Ταφυτά με πλούσιο φύλλωμα μπορούν να βοηθήσουν και να μετριάσουν σημαντικά όλες αυτές τις παρενέργειες.

Ιδανική λύση είναι ο 
Κρίνος ή Κρινάκι, όπου μπορεί να αντισταθμίσει αποτελεσματικά όλη αυτή την αρνητική ενέργεια του ηλεκτρισμού.

Τί κάνουμε όταν υπάρχουν μακριοί διάδρομοι; Εκεί η ενέργεια τσι χάνεται προχωρώντας αδιάκοπα δίχως να μπορεί να σταθεί, τα θαμνώδη φυτά όπως ο Κισσός, η Αράχνη, η Ορχιδέα, η Τουλίπα και οι Μαργαρίτες και στις δυο πλευρές του διαδρόμου είναι μια λύση προκειμένου να επιβραδύνετε την ενέργεια τσι.

Τί κάνουμε όταν θέλουμε να νιώσουμε περισσότερη ασφάλεια στο χώρο μας; 
Αν θέλουμε να αισθανόμαστε περισσότερη ασφάλεια
 όταν αφήνουμε το βράδυ τα παράθυρα ανοιχτά, ή ο φράκτης του σπιτιού μας δεν είναι και τόσο ψηλός και φοβόμαστε πως μπορεί κάποιος διαρρήκτης να μπει μέσα στο σπίτι, η λύση είναι οι κάκτοι. Τοποθετώντας διάφορα είδη κάκτων κοντά στα παράθυρα, στους φράκτες, στα μπαλκόνια και στις πόρτες μας, ενισχύουμε την ασφάλεια του χώρου μας και αποθαρρύνουμε έτσι τους κλέφτες να εισβάλλουν στο χώρο μας.
Προσοχή, δεν θα πρέπει να το παρακάνετε και διώξετε μαζί και τους φίλους, την οικογένεια ή τους πελάτες σας. Τοποθετήστε λίγα και καλά σε κρίσιμα σημεία. 
Τί μπορούμε να κάνουμε με τη φυσική ενέργεια που χάνεται κατά τον ύπνο;



Η φυσική ενέργεια που απορροφάται
 κατά τη διάρκεια του ύπνου στα υπνοδωμάτια θα πρέπει με κάποιο τρόπο να αποκατασταθεί. Σ’ αυτό μπορούν να βοηθήσουν όλα τα φυτά με φουντωτό φύλλωμα που δημιουργούν ήρεμη γιν ατμόσφαιρα.

Όπως 
η Τουλίπα, ο Κισσός, η Αράχνη, η Ορχιδέα και οι Μαργαρίτες.

Τί μπορούμε να κάνουμε για να ενισχύσουμε την ενέργεια της κουζίνας;
Στην κουζίνα
, τα ψηλά φυτά προσθέτουν την ενέργεια τσι του Δέντρου που βρίσκεται σε αρμονία με την ενέργεια τσι του Νερού που αντιπροσωπεύει τον νεροχύτη, και της Φωτιάς που αντιπροσωπεύει την ηλεκτρική κουζίνα. Επιπλέον τα φυτά όπως μία Δράκαινα ή ένας Υάκινθοςπροσθέτουν φυσική ζωντανή ενέργεια στην προετοιμασία του φαγητού και στους χώρους φύλαξης των τροφίμων.

Τα φυτά με πλούσιο πράσινο φύλλωμα όπως η 
Φτέρη ταιριάζουν επίσης σ’ αυτόν τον χώρο.

Τί μπορούμε να κάνουμε για να μετριάσουμε την πολύ υγρασία στο μπάνιο;
Στα μπάνια
 όπου υπάρχει πρόβλημα με την ενέργεια καταλαγιάζει και είναι ιδιαίτερα αυξημένη η γιν ενέργεια τσι, μπορούμε να κινητοποιούμε την κίνησή της με ψηλά φυτά που αυξάνουν την ενέργεια του Δέντρου. Επίσης με φυτά που έχουν μυτερό φύλλωμα όπως η Δράκαινα, όπου κάνει πιο γιανγκ την ενέργεια τσι. Οι κόκκινες Ανεμώνες σ’ ένα Δυτικό μπάνιο, συγκρατούν την ενέργεια.

Ο 
Κισσός θα μεγαλώσει πολύ γρήγορα ιδιαίτερα σ’ ένα εσωτερικό μπάνιο καθώς μεγαλώνει στη σκιά και του ταιριάζει η ενέργεια του Νερού που πέφτει στο μπάνιο.
Η Ορχιδέα στο μπάνιο θα ενισχύσει και θα σταθεροποιήσει τα οικονομικά, καθώς δεν θέλει άμεση επαφή με το φως.


Συγγραφέας: Κ. Ν.